Ramadan = jammerdan

Hola vanaf een Spaans dorpje aan de Marokkaanse kust.
Als eerste bedankt voor de lieve reacties, maar helaas kwam de tip van Bert te laat en heeft Kirsten een paar dagen op danoontjes en koekjes moeten leven...(niet slecht toch)
De jus was het wel waard volgens Ruud (maar hij heeft ook nergens last van ;-) )

Dit keer zitten we met zn 2en achter de computer met als achtergrond een leuke gitarist in het restaurant waar we volgens Ruud het lekkerst toe nu toe gegeten hebben. Hij bedoelt dat we voor het eerst sinds dagen/weken geen couscous of tajines op hebben, maar een lekker visje en appeltaart!

Wat een avonturen de afgelopen dagen.
Nadat we het hete Marrakesh achter ons gelaten hadden, hebben we verkoelig in de bergen gezocht. Een ezel moest al onze baggage naar boven sjouwen. We voelden ons wel schuldig en zullen de volgende keer wat minder meenemen!
De afgelopen twee dagen zijn we letterlijk in de middle of nowhere geweest en is de ramadan nu ook begonnen.
Nee, als toerist merk je hier echt niet veel van volgens de locals.
Een paar korte voorbeelden:

• terwijl Kirsten ergens op de hotelkamer te vinden was, ging Ruud een lekkere pizza eten, buiten op de straat om 5 uur net 2 uurtjes voordat de Marokkanen weer mochten eten. De pizza smaakt een stuk minder lekker als je boos door iedereen wordt aangekeken en aangesproken. Ruud: Ramadan, jammerdan...
• dit hebben we gemerkt toen we zelf honger hadden, echt niemand doet iets, iedereen ligt een beetje in de schaduw op straat of zit verstopt in de huizen. Laat staan dat de winkels en restaurants open zijn...
• ook onze mooie reisbeschrijving klopte niet meer; het dagelijks leven is in dit dorpje goed te zien; vrouwen in blauwe sluiers werkend op het land, maar nu dus even niet

Kortom, alles in het al niet toeristische gedeelte van onze route was al uitgestorven, dus besloten we om het stadje Tata over te slaan en door te reizen (nadat van de 3 hotels eentje gesloten was, de ander vol en de ander uitgestorven met een leeg zwembad)
Het gevolg was dat we 7 uur later met bijna geen benzine en het laatste beetje licht toch in een uitgestorven Auberge aankwamen. Er bleken 2 bezoekers in de afgelopen 2 maanden te zijn geweest, maar de vriendelijke man leek dit niet echt erg te vinden.
Na ook deze man uit zn ramadan slaap te hebben gehaald, was hij toch bereid om een dinertje voor ons te maken.
Ruud heeft heerlijk geslapen in de sauna met aflopend bed, dat een slaapkamer heette, Kirsten heeft in het restaurant op de bank geprobeerd te slapen, het verschil moet er zijn.

De volgende ochtend een ontzettend mooie wandeling naar waterbronnen gemaakt om vervolgens bij de lokale bevolking onze stotterende auto met flesjes benzine te vullen.

Nu zitten we heel relaxt aan een mooie kustplaats, waar we twee dagen zullen blijven. Dan land inwaarts en opnieuw de laatste daagjes aan het strand in een poging toch een beetje bruin te worden!

Le desert

Hier zijn we weer!
Dit keer in het bijna niet uit te houden warme Marrakesh.
De aankomst gisteren begon goed met een flinke regenbui, waardoor het s avond goed uit te houden was, maar vandaag is de temperatuur ongeveer 50-52 graden.
De goede tips, veel drinken, gaan hier vanzelf; 5 liter per dag is zeker geen uitzondering!
De pillen zijn ingenomen, waardoor de hier beroemde marrakesh express nu bij beide is opgehouden. Hier in marrakesh eindelijk iets anders dan het traditionele Marokkaanse eten, een lekkere afwisseling uiteraard!

Wat hebben we tot nu toe hier gedaan:

- in het mini zwembadje in onze mooie riad gelegen, straks ook weer; lekker
- verder paleizen bezocht, souks, veel terrasjes, de mellah = jodenbuurt met berberkruiden
- souvenir voor pap, 4x teveel betaald; daar kwamen we ongeveer 5 min na aankoop achter, maar dat hoor erbij....
- op het beroemde plein jemaa el-fna een paar keer rondgelopen, verse jus gedronken (liters!!) en ruzie gemaakt met eigenaars van gevaarlijke slangen; wel mooie foto s en goede voorspellingen gekregen, maar waarschijnlijk na onze hollandse fooi zullen deze niet meer opgaan
- tot nu toe alle henna weten te ontwijken

Terug naar de woestijn en kamelentocht met hoogtepunten:

- prachtige kamelentocht van 3 uur door de valleien langs de rivier, wat een mooie beesten, vooral het omhoog komen en omlaag gaan
- spierpijn aan de liezen, haha gelijk aan 5x fitness, dus Luc, je bent gewaarschuwd ;)
- vervolgens met de 4x4 in de woestijn en gelijk in een half uur durende zandstorm...geen pretje, mar achteraf echt gaaf
- nomadenfamilies gezien die in de woestijn buiten leven, zo bizar en primitief
- mooi kamp, maar met regen, echt bijzonder en wat waren ze ons dankbaar dat wij regen uit Nederland mee hadden genomen (gem regent het maar 1x in het jaar en soms jaren niet)
- helaas daardoor geen zonsop en ondergang terwijl we om 6 uur s ochtends naar een van de hoogste zandduinen omhoog waren geklommen, dikke kuiten (10x fitness) maar toch geweldig uitzicht

Voor de nieuwsgierigen onder jullie, de romantische nacht ging als volgt:
We sliepen buiten onder de niet zichtbare sterren. Net in slaap gevallen toen de volgende zandstorm begon, gescholen onder de dekens, toen het daarna begon te regenen. Daarnaast krioelden er allemaal kevers rond ons bed en grote mieren. Om 3 uur s nachts toch een paar sterren gezien, o.a. de noorderster, die de venusster bleek te zijn ;)

Ook nog een nacht in oarzazate geslapen, mooi hotel met zembad, maar helaas erg bewolkt, zelfs Ruud hield het niet lang in het water uit.
De volgende dag naar filmstudio s gezeten van onder andere de gladiator ( geroeid in het schip waar hij als slaaf werkte, pap dit weet je vast nog wel!)

Door de bergen naar Marrakesh. Ruud rijdt echt super, zeker in vergelijking met de gekke Marokkanen.
Helaas haalde hij een vrachtwagen op een recht stuk in, maar over een doorgetrokken streep, zo in de armen van meneer de politieagent....400 dirham (40 euro), ook lief lachen en Nederlands blijven praten hielp niet, want de meneer agent was erg goed in tekenen.

Dat was het weer, morgen gaan we richting het hoogste punt van Marokko met een hike en dan gaan we naar het stille niet toeristische zuiden, waarschijnlijk de middle of nowhere.

Nu lekker het zwembad in.

Bessalama,

Ali en Fatima (onze bijnamen in de woestijn)

Les montagnes

Bonjour!

De laatste paar uren voordat we hobbel de hobbel de woestijn in gaan.
We zitten nu vlakbij de woestijn in een afgelegen wijk bij sultan ali baba.
Achmed, hoe kan het ook anders of natuurlijk mohammed of hassan, zal met ons 24 uur de woestijn in gaan.
Zo leuk, gewoon met ons 2en, want het is niet fijn met veel vooral Nederlandse toeristen. We hebben echt het gevoel soms of wij de enige Nederlanders zijn die Marokko bezoeken, behalve de Nederlandse Marokkanen, die zie je overal.

Een update van afgelopen dagen, dat is wel op zn plaats. De hoogtepunten zullen we noemen want de volgorde is moeilijk.

- als eerste, zo vriendelijk behulpzame mensen, we hebben ons geen moment onveilig of onprettig gevoeld
- geweldig landschap, door de hitte is alles erg dor, vooral de bergen waar we de afgelopen dagen veel kilometers hebben gemaakt, maar opeens zie je dan weer een mooi verlaten meer waar je het niet verwacht. Ook ontzettend mooie trek door kloven gemaakt, 4 uur in de hitte gelopen, maar super
- warm is het hier, we hebben al een aantal keer 47 graden gezien, gelukkig airco in d auto en we rijden meestal s middags
-kaartlezen gaat super, nul ruzies en alles snel gevonden, toch dankzij de lonely planet
- de slaapplekken zijn geweldig, vriendelijk, mooi gelegen en adembenemende uitzichten
- het eten is helaas altijd hetzelfde en het noodlot heeft toegeslaan, lokaal gegeten en allebei aan de sjieterie (in t limburgs klinkt het toch iets mooier). Ruud heeft ook huub 2 dagen gezien en dat zonder bier
- bier is moeilijk te krijgen, net als ijs, lijkt hier van de aardbodem verdwenen. Pas 1 ijsje sinds aankomst gehad. Echt afzien:!
-ook al aangehouden door de politie. De tip was, praat alleen Nederlands. Dat hielp, alleen een waarschuwing; you were driving too fast, next time you have to pay 400 dirham (40euro voor 20 km, goedkoop). Nu flitst Ruud naar elke voorbijganger bij controle, wel alleen bij niet Marokkanen...
- opvallend is dat in sommige gebieden echt niemand leeft, bevroren flesjes cola staan dan op stenen langs de weg die je kan meenemen voor een bijdrage
- ook is niemand opdringerig
- al vele kilometers afgelegd, 1500 ofzo
- o, ja; ons frans is helaas bar slecht, maar met handen en voeten kom je overal!

Volgens mij zijn er nog zoveel dingen te vertellen maar het zijn zoveel indrukken.
Zondag komen we terug uit de woestijn en gaan dan naar het zuid-westen via marrakesh.
Morgennacht romantisch slapen onder de sterrenhemel.

Bonnuit!

Ons

Es salaam alaykum

Eindelijk een verhaal uit Marokko zullen sommige van jullie denken.
Een halve week is ondertussen al om en de tijd vliegt. Zo snel dat we nu pas de tijd hebben om jullie op de hoogte te houden. (lees: Kirsten is vroeg opgestaan, terwijl Ruud nog lekker in bed ligt)

Ik heb Ruud beloofd het kort te houden en daar ben ik ook erg goed in, dus dat zal geen problemen opleveren ;)
Op een arabisch toetsenbord typen is niet erg gemakkelijk moet ik zeggen...

Dag 1: aankomst in Tanger
Oud hotel ( beschrijving lonely planet was een hotelkamer zoals bare bones en tja...ooud was het idd)
Stad bekeken en onze eerste tajines en couscous geprobeerd, smaakte erg goed. Wel veel hetzelfde eten hebben we opgemerkt, maar weinig variatie hoeft niet slecht te zijn ( de vorige vakantie aten we alleen maar rijst)

Dag 2: het blauwe stadje chefchaouen
Na in Tanger en Tetouan hopeloos verdwaald te zijn bleek in dit stadje een logica te zitten.
Geweldig verblijf bij Spaanse mensen met een fantastisch uitzicht over de stad met romantische blauwe huizen.

Onderweg Romeinse ruines bezocht en een bedevaartsplaats.

Dag 3: Meknes, imperial van sultan moulay ismail met paard en wagen bekeken

Dag 4: Fes, betoverende doolhof met geweldige straatjes

Ik moet er nu abrupt mee stoppen, want ze gaan mij eraf gooien.

Het landschap en land is erg mooi en de mensen super vriendelijk. Tomtom van Ruud is er niet meer want de iphone is kapot dus nu kaartlezen...oohooh :D

Binnenkort een vervolg, vandaag gaan we de bergen in op weg naar kasbahs en kloven.

Liefs,

Ons