Bonjour!

De laatste paar uren voordat we hobbel de hobbel de woestijn in gaan.
We zitten nu vlakbij de woestijn in een afgelegen wijk bij sultan ali baba.
Achmed, hoe kan het ook anders of natuurlijk mohammed of hassan, zal met ons 24 uur de woestijn in gaan.
Zo leuk, gewoon met ons 2en, want het is niet fijn met veel vooral Nederlandse toeristen. We hebben echt het gevoel soms of wij de enige Nederlanders zijn die Marokko bezoeken, behalve de Nederlandse Marokkanen, die zie je overal.

Een update van afgelopen dagen, dat is wel op zn plaats. De hoogtepunten zullen we noemen want de volgorde is moeilijk.

- als eerste, zo vriendelijk behulpzame mensen, we hebben ons geen moment onveilig of onprettig gevoeld
- geweldig landschap, door de hitte is alles erg dor, vooral de bergen waar we de afgelopen dagen veel kilometers hebben gemaakt, maar opeens zie je dan weer een mooi verlaten meer waar je het niet verwacht. Ook ontzettend mooie trek door kloven gemaakt, 4 uur in de hitte gelopen, maar super
- warm is het hier, we hebben al een aantal keer 47 graden gezien, gelukkig airco in d auto en we rijden meestal s middags
-kaartlezen gaat super, nul ruzies en alles snel gevonden, toch dankzij de lonely planet
- de slaapplekken zijn geweldig, vriendelijk, mooi gelegen en adembenemende uitzichten
- het eten is helaas altijd hetzelfde en het noodlot heeft toegeslaan, lokaal gegeten en allebei aan de sjieterie (in t limburgs klinkt het toch iets mooier). Ruud heeft ook huub 2 dagen gezien en dat zonder bier
- bier is moeilijk te krijgen, net als ijs, lijkt hier van de aardbodem verdwenen. Pas 1 ijsje sinds aankomst gehad. Echt afzien:!
-ook al aangehouden door de politie. De tip was, praat alleen Nederlands. Dat hielp, alleen een waarschuwing; you were driving too fast, next time you have to pay 400 dirham (40euro voor 20 km, goedkoop). Nu flitst Ruud naar elke voorbijganger bij controle, wel alleen bij niet Marokkanen...
- opvallend is dat in sommige gebieden echt niemand leeft, bevroren flesjes cola staan dan op stenen langs de weg die je kan meenemen voor een bijdrage
- ook is niemand opdringerig
- al vele kilometers afgelegd, 1500 ofzo
- o, ja; ons frans is helaas bar slecht, maar met handen en voeten kom je overal!

Volgens mij zijn er nog zoveel dingen te vertellen maar het zijn zoveel indrukken.
Zondag komen we terug uit de woestijn en gaan dan naar het zuid-westen via marrakesh.
Morgennacht romantisch slapen onder de sterrenhemel.

Bonnuit!

Ons